Licht gergerd van binnen, veulent na een airco ritje Voel ik dat ik toch nog natbezweet rencontré mijn fototas om mijn nek binnen ga komen, wat inderdaad gebeurd.

Ik wil daarna meteen naar sessie 8, die plaatsvindt dans de grote zaal (zie ik veel plus tard op een scherm met het programma). Nu ken ik de VNOF een beetje, maar ik heb de Grote Zaal niet kunnen Vinden, de Ieder en geval niet de bijeenkomst waar ik ook voor kwam. Licht gedesillusioneerd, maar dat a rencontré zekerheid Oscar niets gemist heeft, keer ik de snelweg op en beland ik (om 15.00 uur!) Dans le fichier de richting Utrecht.

Nu mijn expérience van vandaag. 13.00 uur Ik heb een beetje de place uitgecheckt en omdat ik het zo druk heb ik ga alleen naar Susanne Pit (tenminste le dat est de tijd om de site), terwijl om moitié negen de dag begonnen est. Om 12.30 uur, op ruim tijd draai ik de snelweg af richting VNOF, en wat zie ik bij de parkeerplaats achter: VOL. Ik Spiek terwijl ik naar de doorrij voor ingang de er nog wat lege plaatsen zijn, en die inderdaad zijn er natuurlijk. Ook voor het est VOL. Wederom op vriendelijk toon wordt me geadviseerd dans de nabijgelegen (NOU zo nabijgelegen était het ook weer nou niet) te auto woonwijk mijn parkeren, 'maar hou er rekening mee dat het wel betaald parkeren est'.

Laat ik bij het commence beginnen. En ik probière het zo feitelijk mogelijk op te schrijven, zonder emotie. maar dat gaat Lukken vaste niet (je veux moet weten, ik kom er van net terug en ik zit te koken).

Goed, de eDay nadert en ik vraag nog même voor de zekerheid de goed de Inschrijving nu est gegaan? Ik wil Oscar meenemen, die er ook geweldig veel zin en heeft. Dan begint de merde.

Ik denk dit gaan nous toch niet meemaken, het enige waar ik hier nog voor kom est de filmregistratie van Susanne Pit en nu porte de techniek gaat ze onversterkt porte. Maar gelukkig komt de man van de techniek met een microfoon supplémentaire. Jusqu'ici tout va bien.

Eday est op dat moment, commencer deze semaine, helemaal volgeboekt, uitverkocht. er kan niemand bij. Dus ik neem voor de zekerheid nog même par e-mail de contact op en wordt alleraardigst vriendelijk geholpen, ze gaat voor me aan de laitier. Na wat heen en weer gemail naar de hoofdredacteur van Emerce en ook Marco Derksen van Marketingfacts die misschien nog aan een kaartje voor Oscar kan komen, krijg ik op rekest NUL. Désolé, maar het est volgeboekt helemaal. Er kan niemand meer bij.

Maar nu komt het, dans de wetenschap dat ik bij elkaar een hele middag heb zitten smeken en mailen voor n toegangskaartje voor iemand boucle ik zonder moeite naar binnen. Zonder dat me iemand checkt. Ik boucle een deur naar binnen en ben binnen. Niemand die me vraagt ​​wat, Nergens een teken van een hoofdingang de receptie, de aanmelding de registratie. Pas als ik plus de beursvloer heb ik gelopen kom bij de tweede ingang, waar ik de registratiebalie zie waar een rij achter staat. Je snapt dat ik daar de Toegevoegde waarde niet meer van en zag. Oscar avait DUS gewoon mee gekund, en eigenlijk avait iedereen er zo heen gekund.

Nu ken ik de Van Nelle Ontwerpfabriek een beetje, en 'er kan niemand bij' kan er bij mij niet fr neem ik niet echt serieus. Maar na veel tijd en energie (in een periode dat Oscar en ik het vreselijk druk hebben rencontré van alles en nog wat) blijft het antwoord nee. Het est onverantwoord.

Je mag verder lezen, maar dit was wel het hoogtepunt de van dieptepunt mijn expérience bizarre en irritante. Gelukkig maakte de presentatie waar ik voor kwam, die van Susanne Pit veel goed.

Ik krijg een maandje geleden een mailtje binnen van Emerce (het blad dat ik altijd dans de losse verkoop koop, omdat ik vind dat je moet betalen voor kwaliteit, en en dit geval wil ik de l'expérience om dat lekker te kopen bij de Plaatselijke kiosque, die ook Emerce heeft), de ik en ruil voor het plaatsen van een van de bannière Emerce eDay op mijn Eventbranche weblog twee toegangskaartjes wil ontvangen voor deze dag. Lijkt me een goed idee, alleen weet ik niet hoe ik die bannière moet plaatsen, DUS ik schrijf me voor de dag en krijg op een moment gegeven een mailtje terug de ik de bannière nog wil plaatsen. Dat lukt me niet, meld ik de organisatie (omdat ik nog nooit een bannière op mijn weblog heb geplaatst) en des zij dan weten houe dat moet. Zij blijken het ook niet te weten.

Canada Goose Aviateur Chilliwack Femme

Canada Goose Aviateur Chilliwack Femme

Nog même sur de techniek dan, zoals je zult zien in het filmpje wordt Susanne meerdere malen verrast porte het falen van de techniek (dat heb ik eerder meegemaakt dans de VNOF, waar Overigens de locatie niets aan kan doen, de misschien toch wel? ), een paar porte keer een enorm Doffe knal, en op een gegeven instant lijkt het op een mitrailleurvuur ​​(nu overdrijf ik même voor de vorm), waarop ik tenenkrommend een unplugged verzoek van Susanne hoor vanaf het podium: zal ik het gewoon z doen, zonder microfoon? Kan iedereen mij horen?

Emerce eDay 2007

Zo, het is weer eens gebeurd. Ik heb een weer expérience bizarre achter de tapis. De Emerce eDay. Het is een expérience personnelle, laat dat duidelijk zijn. Ik ben er van overtuigd dat deze anderen dag nog lang positief zullen heugen. niet Ik.

Zoals je binnenkort in het filmpje zult zien gingen daar ook zaken mal, misschien nog même vermelden dan: ik ging DUS filmen en voordat de bloedhete zaal volliep rencontré mensen (nergens een ventilateur, Canada Goose Aviateur Chilliwack Femme iedereen Zat als loutres te zweten) avait ik mijn zaakje genstalleerd, microfoontje gericht op de haut-parleur, begint Peter Wiegman, de modérateur (meurent bleek tard niets te moderaten avait, niemand avait vragen) te Praten en blijkt het geluid zo minimaal dat ik rencontré het hele zaakje, voordat Susanne begint te Praten, verkas een plek op n mètre afstand van de haut-parleur, a rencontré de kans van het beeld porte lopende bezoekers fin (wat DUS gebeurd).